آبیاری سنتی در آباده فارس

در روستاهاي آباده فارس در قديم كه هنوز ساعت بين همه‌ي مردم رايج نبود، زمان مصرف كردن آب را با وسيله‌يي اندازه گيري مي‌كردند به نام طشتهtašte كه پياله كوچك مسي بود كه ته آن سوراخ كوچكي وجود داشته كه بر روي ظرف بزرگي مثل طشت پر آب، قرار مي‌دادند و آب كم كم از سوراخ طشته به درون آن نفوذ مي‌كرد و هر موقع طشته پر از آب مي‌شد، به درون ظرف بزرگ فرو مي‌رفته است. سپس طشته را بيرون آورده و دوباره بر روي آب قرار مي‌دادند و به همين ترتيب ادامه داده و هر 9 طشته برابر با يك ساعت آب مي‌شد.

البته اندازه‌ي طشته‌ها متفاوت بوده است كه گاه ممكن بود هر 12 طشته برابر با يك ساعت آب شود. هر 9 يا 12 طشته را به حساب متداول يك حبه habbe مي‌نامند. تقسيم آب به وسيله كساني صورت مي‌گرفت كه به آنها ميرآب مي‌گفتند. ميراب حتماً بايد خودش آب و ملك مي‌داشت و يا كارش كشاورزي بود. تقسيم آب و طرز گردش آن چنين بوده است كه پيش از طلوع آفتاب، ميرآب در جاي بلندي قرار مي‌گرفته و همين كه قرص خورشيد كامل پيدا مي‌شد، يا به اصطلاح آفتاب نيش مي‌زده، آبياري را شروع مي‌كرد. در اصطلاح محلي به اين موقع از صبح آغاز آب بندان مي‌گويند. از لحظه آب بندان، آب كساني كه در آن روز صاحب آب بودند، تحويل داده مي‌شد و ميرآب گردش آب را چنان تنظيم مي‌كرد كه به كشتزار همه كساني كه سهميه آب پيش او داشتند، برسد. 

اضافه کردن نظر

کد امنیتی
تازه سازی

اخبار تصویری