آشنایی با هنر زمودگری

 

به بخشی از تولیدات آهنگران که یراق آلات درها و پنجره ها را تشکیل می دهد "زمود گری" می گویند. به عبارتی دیگر زمود گری پیشه ایست که در آن هر نوع الصاقات فلزی که برای در و پنجره های سنتی و قدیمی به کار می رفته، ساخته می شده است.به احتمال زیاد زمودگران مهارت زیادی در طراحی و نقاشی داشته اند، چرا که زمود در لغت به معنی نقش و نگار کردن، تزیین کردن و همچنین اجزای الحاقی و تزیینی بنا آمده است. رایج ترین ماده برای زمود گری آهن است. در ابتدای کشف آهن از آن برای ساخت زیور آلات استفاده می کردند ولی هنگامی که انسان دریافت آهن جسمی سخت،با دوام وبا استحکام بالاست ،علاوه بر استفاده در ساخت ابزار و وسایل آهنی مربوط به کشاورزی ،جنگ افزار ها و وسایل خوراک پزی ،از آن به صورت پوششی به منظور افزایش استحکام مواد آسیب پذیر نیز سود جستند که به جز پوشش بدن به هنگام نبرد ،پوشاندن دروازه های چوبی را نیز شامل می شد.

چیستان مقبول دیروز مغفول امروز به چاپ دوم رسید

 

چیستان ها را می توان " مقبول دیروز، مغفول امروز" دانست که کاربردهای خود را در خانواده و میهمانی ها و شب نشینی ها از دست داده است. کتاب حاضر با هدف آشنایی بیشتر مخاطبان خود با دو موضوع " چیستان" و " معما" و منابع قابل دسترس در این دو موضوع نگاشته شده است. در مقدمه به نه مرجع قابل دسترس در خصوص چیستان اشاره شده است که می تواند برای خوانندگان بسیار سودمند باشد. بخش اول کتاب دارای دو مقاله، یکی با نام " چیستان " و دیگری به نام " معما" است که با استفاده از منابع و ارجاعات انتهایی آنها ، این دو موضوع تدوین شده است. در بخش دوم نیز با استفاده از اسناد موجود در "گنجینه فرهنگ مردم" رادیو، نمونه های چیستان های موجود در این گنجینه طبقه بندی و بازنویسی شده اند. 

ادامه مطلب در بخش تازه های نشر. 

نگاهي به چند بازي محلي

 يکي از جنبه‌هاي زيبا و نشاط‌آور فولکلور اقوام ايراني بازي‌هاي محلي است. علاوه بر اينکه بازي‌ها تبلوري از فرهنگ و ميراث اجتماعي گذشتگان است در هر منطقه به فراخور شرايط اقليمي، فرهنگي، زباني و تاريخي، متفاوت و گوناگون اجرا مي‌شده و مي‌شود. در گذشته مردم تنکابن و رامسر بازي‌هاي نشاط‌آور زيادي داشتند که امروزه يا کم‌رنگ شده يا از بين رفته است. در اين گفتار به اختصار برخي بازي‌هاي محلي اين منطقه را مي‌آوريم تا يادآوري و يادگاري باشد از آن دوران. 

ادامه مطلب را در بخش مقالات دنبال فرمایید...

برگزاری جشن سده

شامگاه چهلمین روز پس از جشن شب چله، آبان روز از بهمن ماه (دهم بهمن ماه) و در چله زمستان، جشن «سَدَه» یا «سَت» یا «سده سوزی» برگزار می‌شود.

جشن سده در نواحی گوناگون با نام‌های جورواجوری شناخته می‌شود: در خراسان «سَرِه»، در نواحی اراک «جشن چوپانان»، در خمین «کُردِه»، در دلیجان «هَله هَله» و در بَدَخشان تاجیکستان به نام «خِرپَچار»، در فراهان و سنگسر سمنان، چهار روز پیش و پس از سده را «چاروچار» و سردترین شب زمستان می‌دانند.
همان گونه که می‌دانیم در ایران باستان سال به دو بخش تابستان بزرگ «هَمَه» و زمستان بزرگ «زَیِنَه» تقسیم شده بود که هریک را چَهره می‌نامیدند. بخش نخست که تابستان است از آغاز فروردین تا آخر مهر، یعنی ۲۱۰ شبانه روز و بخش دیگر که زمستان بزرگ است از آغاز آبان ماه تا آخر اسفند یعنی پنج ماه به اضافه روزهای کبیسه و به گفته دیگر در سه سال نخستین ۱۵۶ روز و سال چهارم ۱۵۷ روز بوده است. بنابراین سده عبارت است از ۱۰۰ روز از آبان گذشته که سده یا سته نامیده می‌شود، یعنی ۱۰۰ روز از زمستان گذشته است.

 

اخبار تصویری